Share Next Entry
Het is zeg maar een soort van... improvisatietheater
Twin Peaks Lama
watzalikzeggen
Het begint bijna een soort levenswerk te worden, dus inmiddels leek het me wel eens leuk om dit met jullie te delen. Ik weet niet precies wat het is, behalve een uit de hand gelopen idee dat ooit begon als een klein stukje plot- en speeltips met de naam Larpen voor Dummies. Die bondigheid en flauwe titel is het inmiddels lang en breed gepasseerd (flauw omdat het impliceert dat ik precies weet hoe de hobby het best in elkaar zou moeten steken. En dat weet ik dus niet).

Het is nu al bijna een essay. En ik heb zo'n hekel aan essays over larp.

Ik noem het dan ook liever een benadering. Een benadering van larp gezien vanuit mijn vak als scenarist (en mijn meer amateuristische liefde voor theatersport). Het is niet echt een formule, meer een verzameling tips, met erg veel dank aan de drama-lectuur en -theorieën die ik me de afgelopen jaren eigen heb gemaakt.

Het is zeg maar een soort van improvisatietheater
- nuttige tips voor nieuwe & ervaren larpers -


Excuses voor eventuele spelfouten (er staan er vast genoeg in om een eigen leefcommune te gaan beginnen), die fix ik wel in een volgende versie. Voor nu ben ik vooral benieuwd of jullie hier ook maar enige praktische waarde aan hechten. Of dat het echt walla walla in de ruimte is. En als er dingen niet duidelijk zijn, dan hoor ik het ook graag. Ik bedacht me pas later dat praktische voorbeelden misschien hier en daar wel op hun plaats zijn.

Oh ja en dat laatste hoofdstuk dat komt er nog aan. Speciaal voor spelleiders en ander onaards gespuis. Maar nu moet ik eerst door met Bonifatius.
Tags:

  • 1
Stiekem is dat natuurlijk een beetje waar ik vandaan kom: ik gaf theaterworkshops aan larpers en was eerst niet van plan zelf te gaan larpen :)

Sindsdien heb ik vaker gedacht dat het niet eens zo'n heel stom plan is om eens in de zoveel tijd met larpers te gaan theatersporten (of oefeningen in te voegen, standaard voor tijd-in). Je hebt gelijk dat het zelf doen veel beter voelbaar maakt wat je doet en waarom en hoe dat schadelijk kan zijn voor een scène. En ook nog op een leuke, grappige manier. En ook voor plotschrijven en personages maken werkt het het beste om gewoon te doen en daarna eens met iemand al die punten na te lopen. Begrijpen gaat inderdaad gewoon het beste door het te doen :) (maar goed, 'seminar' vind ik dan weer een heel vies woord, ik weet niet waarom :D)

  • 1
?

Log in