Share Next Entry
Het is zeg maar een soort van... improvisatietheater
Twin Peaks Lama
watzalikzeggen
Het begint bijna een soort levenswerk te worden, dus inmiddels leek het me wel eens leuk om dit met jullie te delen. Ik weet niet precies wat het is, behalve een uit de hand gelopen idee dat ooit begon als een klein stukje plot- en speeltips met de naam Larpen voor Dummies. Die bondigheid en flauwe titel is het inmiddels lang en breed gepasseerd (flauw omdat het impliceert dat ik precies weet hoe de hobby het best in elkaar zou moeten steken. En dat weet ik dus niet).

Het is nu al bijna een essay. En ik heb zo'n hekel aan essays over larp.

Ik noem het dan ook liever een benadering. Een benadering van larp gezien vanuit mijn vak als scenarist (en mijn meer amateuristische liefde voor theatersport). Het is niet echt een formule, meer een verzameling tips, met erg veel dank aan de drama-lectuur en -theorieën die ik me de afgelopen jaren eigen heb gemaakt.

Het is zeg maar een soort van improvisatietheater
- nuttige tips voor nieuwe & ervaren larpers -


Excuses voor eventuele spelfouten (er staan er vast genoeg in om een eigen leefcommune te gaan beginnen), die fix ik wel in een volgende versie. Voor nu ben ik vooral benieuwd of jullie hier ook maar enige praktische waarde aan hechten. Of dat het echt walla walla in de ruimte is. En als er dingen niet duidelijk zijn, dan hoor ik het ook graag. Ik bedacht me pas later dat praktische voorbeelden misschien hier en daar wel op hun plaats zijn.

Oh ja en dat laatste hoofdstuk dat komt er nog aan. Speciaal voor spelleiders en ander onaards gespuis. Maar nu moet ik eerst door met Bonifatius.
Tags:

  • 1
@ Yvonneke. Ik denk dat iedereen dat heeft, tot op bepaalde hoogte. Uiteindelijk blijft dit onze hobby en zijn we geen A-klasse acteurs, dat is ook helemaal de bedoeling niet van de hobby. Iedereen maakt fouten, ik ook, al zit er 3000 pagina literatuur over het onderwerp in mijn hoofd. En volgens mij is dat helemaal niet erg. Er moet zelfs ruimte voor zijn.

Ik denk ook dat je je (in plaats van te denken dat je 'fout' bezig bent) bij jezelf af moet vragen wat je uit het spel wil halen. Ik ken mensen die het helemaal niet zo belangrijk vinden om op diep emotioneel vlak met andere spelers aan de haal te gaan. Er zijn mensen die het vooral een puzzel of butshobby vinden of het te gek vinden om de hele dag praktisch bezig te zijn met bepaalde dingen. Dat moet je dan ook van jezelf kunnen accepteren, dat dat is wat je schijnbaar aantrekt in de hobby.

Daarom wil ik dit ding ook geen regelset noemen of een formule. Het is vooral bedoeld voor mensen die heel erg graag het drama in hun spel willen verbeteren of die merken dat sommige dingen die ze verzinnen leuk zijn maar niet werken. Daarin kan ik hopelijk een beetje helpen ;)

  • 1
?

Log in