Share Next Entry
Het is zeg maar een soort van... improvisatietheater
Twin Peaks Lama
watzalikzeggen
Het begint bijna een soort levenswerk te worden, dus inmiddels leek het me wel eens leuk om dit met jullie te delen. Ik weet niet precies wat het is, behalve een uit de hand gelopen idee dat ooit begon als een klein stukje plot- en speeltips met de naam Larpen voor Dummies. Die bondigheid en flauwe titel is het inmiddels lang en breed gepasseerd (flauw omdat het impliceert dat ik precies weet hoe de hobby het best in elkaar zou moeten steken. En dat weet ik dus niet).

Het is nu al bijna een essay. En ik heb zo'n hekel aan essays over larp.

Ik noem het dan ook liever een benadering. Een benadering van larp gezien vanuit mijn vak als scenarist (en mijn meer amateuristische liefde voor theatersport). Het is niet echt een formule, meer een verzameling tips, met erg veel dank aan de drama-lectuur en -theorieën die ik me de afgelopen jaren eigen heb gemaakt.

Het is zeg maar een soort van improvisatietheater
- nuttige tips voor nieuwe & ervaren larpers -


Excuses voor eventuele spelfouten (er staan er vast genoeg in om een eigen leefcommune te gaan beginnen), die fix ik wel in een volgende versie. Voor nu ben ik vooral benieuwd of jullie hier ook maar enige praktische waarde aan hechten. Of dat het echt walla walla in de ruimte is. En als er dingen niet duidelijk zijn, dan hoor ik het ook graag. Ik bedacht me pas later dat praktische voorbeelden misschien hier en daar wel op hun plaats zijn.

Oh ja en dat laatste hoofdstuk dat komt er nog aan. Speciaal voor spelleiders en ander onaards gespuis. Maar nu moet ik eerst door met Bonifatius.
Tags:

  • 1
Ik heb zitten denken, maar misschien ga ik dan veel te ver, dat je dit zou moeten combineren met andere stukken van andere schrijvers.
Je zou iemand iets kunnen laten schrijven over het gebruik van wapens, iemand anders zou iets kunnen schrijven over het maken van kostuums, iemand zou het zakelijk deel van larp kunnen beschrijven (hoe organiseer je zoiets, wat voor rechtvorm geef je aan je organisatie, en hoe ga je om met geld) en tenslotte zou iemand iets kunnen schrijven over regelsystemen. (hoe maak je een regelsysteem dat uitnodigt tot spel en niet belemmert, heb je uberhaubt wel een regelsysteem nodig, waarom wel en waarom niet)
Als je dan al die stukken samen zou voegen zou je eht een mooi volledig larp boek kunnen maken.
Dit stuk over het dramatisch aspect zou daarin een centraal onderdeel zijn.

Bovenstaande is door mij geschreven, maar ik was vergeten in te loggen.

Op zich vind ik dat helemaal geen slecht idee (hoewel dan wel inderdaad de nadruk zou moeten liggen op vernieuwing en verbetering denk ik, dus hoe maak je regelsystemen die roleplay maximaliseren of verbeter sfeer en decor en kijk eens verder dan alleen kamphuizen en kampeervelden als locatie), hoewel ik natuurlijk juist met dit verhaal mensen eens wil laten nadenken over het dramatische deel van larp.

Misschien heb ik een beetje een one-track-mind door mijn achtergrond, maar persoonlijk vind ik dat er wel eens wat meer aandacht mag komen voor het dramatische 'roleplay' aspect in larp boven het 'action'-gedeelte van coole wapens, het verzamelen van zo veel mogelijk skills in een regelsysteem, lemmies, belangrijke posities etc. Het is juist namelijk de roleplay die dan vaak wordt vergeten omdat mensen te druk bezig zijn met zichzelf en hun eigen puntjes en piemeltjes en dat wil ik in dit stuk ook een beetje voorkomen :D

Maar wie weet, misschien zijn er mensen die zich bezighouden met regelsystemen of organiseren op een hoger niveau en die daar wel eens wat over kwijt zouden willen. Ik ben wel benieuwd!

Mijn persoonlijke beleving is dat de kwaliteit van een larp staat of valt met de kwaliteit van de roleplay en de interactie.
Ik heb er helemaal geen moeite mee me een weekend tussen inferieure kostuums en goedkope wapens te bevinden als mijn personage in samenhang met andere personages maar uit de verf komt.
Een weekend met geweldigen aankleding maar slecht spel zou voor mij een ramp zijn. (en dan vooral als ik zelf slecht spel lever)

Wat dat betreft vind ik het dus echt goed dat je je focust op het dramatische aspect. Als we larp op een hoger niveau willen tillen zullen we het daar in eerste instantie van moeten hebben.

Maar ik vroeg me gewoon af; er zijn in Nederland natuurlijk al heel veel mensen bezig geweest met het maken en optimaliseren van regelsystemen. Meestal gebeurt dat op een vrij technische manier. In principe is het een soort wiskunde, je kwantificeert de eigenschappen van een object dat een personage symboliseert. Maar het doel van zo'n regelsysteem is natuurlijk om te komen tot creatief spel.
De vraag is; tot in hoeverre doet inspireert een regelsysteem inderdaad tot creatief spel, en tot in hoeverre belemmert het dat? En kun je dat sturen? Of moet je dat helemaal niet willen?
Al die mensen die zijn bezig geweest met regelsystemen moeten daar toch ideeën over hebben. Ik zou daar best wat over willen lezen.

Maar goed, dat is toch een ander gebied dan waar jij over schrijft. Ik vind jouw stuk, ook als op zich zelf staand stuk, heel nuttig.

Ik ga volgend weekend weer larpen. Mijn character is natuurlijk al gemaakt, en ik heb natuurlijk al uitgebreid nagedacht over wat hij wil en wat hem daarin belemmert. Toch ga ik voordat ik op vrijdagavond vertrek, je stuk nog eens goed doorlezen en kijken of ik het kan gebruiken om de interactie tussen mijn character en anderen te verbeteren.

  • 1
?

Log in