Share Next Entry
Het is zeg maar een soort van... improvisatietheater
Twin Peaks Lama
watzalikzeggen
Het begint bijna een soort levenswerk te worden, dus inmiddels leek het me wel eens leuk om dit met jullie te delen. Ik weet niet precies wat het is, behalve een uit de hand gelopen idee dat ooit begon als een klein stukje plot- en speeltips met de naam Larpen voor Dummies. Die bondigheid en flauwe titel is het inmiddels lang en breed gepasseerd (flauw omdat het impliceert dat ik precies weet hoe de hobby het best in elkaar zou moeten steken. En dat weet ik dus niet).

Het is nu al bijna een essay. En ik heb zo'n hekel aan essays over larp.

Ik noem het dan ook liever een benadering. Een benadering van larp gezien vanuit mijn vak als scenarist (en mijn meer amateuristische liefde voor theatersport). Het is niet echt een formule, meer een verzameling tips, met erg veel dank aan de drama-lectuur en -theorieën die ik me de afgelopen jaren eigen heb gemaakt.

Het is zeg maar een soort van improvisatietheater
- nuttige tips voor nieuwe & ervaren larpers -


Excuses voor eventuele spelfouten (er staan er vast genoeg in om een eigen leefcommune te gaan beginnen), die fix ik wel in een volgende versie. Voor nu ben ik vooral benieuwd of jullie hier ook maar enige praktische waarde aan hechten. Of dat het echt walla walla in de ruimte is. En als er dingen niet duidelijk zijn, dan hoor ik het ook graag. Ik bedacht me pas later dat praktische voorbeelden misschien hier en daar wel op hun plaats zijn.

Oh ja en dat laatste hoofdstuk dat komt er nog aan. Speciaal voor spelleiders en ander onaards gespuis. Maar nu moet ik eerst door met Bonifatius.
Tags:

  • 1
Ik vind het een mooi stuik. Het leest ook lekker (iets wat ook erg belangrijk is). Vooral de voorbeelden doen het goed voor mij.

Ik merk wel dat ik al een hoop doe. Bij veel van mijn personages worden de genoemde vragen beantwoord. Het probleem is dan weer wel dat ze bijna allemaal beantwoord worden. Vijf kantjes background is voor mij dan ook heel normaal. Handig voor mezelf om in het karakter te komen, maar niet altijd handig voor de spelleiding. Al doe ik wel m'n best er een aantal haken en ogen in te verwerken.

Blokeren is voor mij nog wel een probleem. Ik merk het meestal achteraf pas, als ik een evenement rustig overdenk. Tijdens het evenement ben ik veel te druk bezig met van alles en nog wat. Blokkeren bij mezelf herkennen en er wat aan doen is nog wel een probleem. Het bij anderen merk ik het wel (dat is altijd veel makkelijker).

Ik denk dat een middagje moeilijke personages spelen en met zijn allen een scene evalueren een hoop doet voor speelstijl en het herkennen van blokeren. Ik vind het iedergeval een puik idee.

  • 1
?

Log in